Het domein van zelfhulp en zelfhulpgroepen biedt heel wat interessante thesisonderwerpen. Wie meer informatie wenst, kan terecht bij de onderzoeksmedewerkster van het Trefpunt.
Zelfhulpgroepen zijn aangewezen actoren om te participeren aan het lokaal sociaal beleid. Hun lokale inbedding, hun complementariteit ten aanzien van welzijns- en gezondheidsvoorzieningen, hun aanzienlijke bereik (probleemervaarders, hun familie en ruimere omgeving) en directe voeling met de behoeften van hun achterban, maakt hen tot bevoorrechte partners aan het lokaal sociaal beleid. Desalniettemin nemen lokale overheden vaak beslissingen zonder zelfhulpgroepen in de verschillende fases van het beleidsproces te consulteren. Op 19 maart 2004 bekrachtigde de Vlaamse Regering het decreet Lokaal Sociaal Beleid dat lokale organisaties en burgers de mogelijkheid geeft om te participeren aan het lokaal sociaal beleid. Deze masterproef onderzoekt of, en op welke manier zelfhulpgroepen participeren aan het lokaal sociaal beleid, en welke factoren daarbij een rol spelen. Het onderzoek brengt de verwachtingen van zelfhulpgroepen en lokale sociale beleidsactoren met betrekking tot de participatie aan het lokaal sociaal beleid in kaart, en schetst de knelpunten en succesfactoren voor deze participatie. Het onderzoek streeft naar aanbevelingen die de participatie van zelfhulpgroepen faciliteren en hun impact maximaliseren.
Meer informatie: christophe.mahaut@student.kuleuven.be
'Empowerment' wordt vaak in verband gebracht met zelfhulpgroepen. De uitdrukking 'versterking van de maatschappelijke weerbaarheid' vat de essentie van empowerment. Hoewel het empowering potentieel van zelfhulpgroepen veelvuldig in de literatuur wordt aangehaald, blijft de link tussen beide concepten vooralsnog erg vaag. Deze masterproef tracht die vaagheid te concretiseren door expliciet op zoek te gaan naar de praktijkvertaling van empowerment binnen zelfhulpgroepen. 'Op welke manier vertalen Vlaamse zelfhulpgroepen het empowermentparadigma in hun werking?' luidt de globale onderzoeksvraag. Het conceptuele kader van 'organisatorische empowerment' dient als leidraad om de verschillen en gelijkenissen in de werking van zelfhulpgroepen in kaart te brengen. Verder worden organisatiefactoren opgespoord die empowering processen (kunnen) belemmeren en bevorderen. Het onderzoek wil zelfhulpgroepen handvatten aanreiken om de empowermentbenadering in hun werking te onderbouwen en/of te vernieuwen.
Meer informatie: Laura_weyns@live.be
Huisartsgeneeskunde en zelfhulp vertonen een groot potentieel aan complementariteit. De huisarts is een deskundige op het vlak van ziektediagnose en - management. Zelfhulpgroepen beschikken over ervaring en ervaringsdeskundigheid. Toch blijven de contacten tussen artsen en zelfhulpgroepen vaak instrumenteel. Amerikaans onderzoek wijst uit dat de opvatting van artsen over ziekte en gezondheid hun houding bepaalt ten aanzien van zelfhulpgroepen. Artsen die uitgaan van een 'externe locus of control' stellen zich eerder afwijzend op; degenen die geloven dat individuen zelf hun gezondheid kunnen beïnvloeden, zijn positiever. Deze masterproef onderzoekt de perceptie van artsen over het aandeel en het aanbod van zelfhulpgroepen in de gezondheids- en welzijnssector. In het onderzoek worden zowel artsen bevraagd die zich gespecialiseerd hebben in de reguliere huisartsgeneeskunde als artsen die zich bijgeschoold en/of omgeschoold hebben tot de niet-conventionele geneeswijzen, meer bepaald acupunctuur, homeopathie of osteopathie. Deze studie wil een aanzet geven tot het bouwen van bruggen tussen huisartsen en zelfhulpgroepen.
Meer informatie: marieken.verhaeghe@student.kuleuven.be