Kinderen horen vanzelfsprekend bij hun ouders. Door uiteenlopende omstandigheden kunnen ouders soms de zorg, opvoeding of veiligheid voor hun kind(eren) niet meer garanderen. Een plaatsing is soms de enige oplossing. Een (tijdelijke) plaatsing in een pleeggezin of in een gezinsvervangend tehuis is dikwijls de enige, maar drastische oplossing. De maatschappij vindt vaders en moeders die hun kind(eren) geplaatst hebben dikwijls onverantwoordelijk, gemakzuchtig en zwak, terwijl hun beslissing meestal van veel moed en realiteitszin getuigt. Toch blijven ze in de kou staan en voelen ze zich als ouder afgeschreven.
Tijdens de plaatsing loopt het ook wel eens mis met de verstandhouding tussen de natuurlijke en de opvoedende ouders. En wanneer de problematische gezinstoestand opgelost is en de ouders hun opvoederstaak terug ter harte kunnen nemen, kunnen zij tegenstand krijgen van de pleegouders of het tehuis. Ondanks het feit dat het om een vrijwillige plaatsing gaat, komen heel wat ouders in conflict met de opvoedende ouders of instelling. Ook de tussenkomsten van hulpverleners worden niet altijd als positief begrepen en ervaren. Bijkomend is de rechtspositie van deze kinderen gebrekkig en moet deze dringend worden verbeterd en versterkt.
ONSKINDJEWerking: Ouders van niet-samenwonende kinderen in de jeugdzorg, kortweg: 'Onskindje' verstrekt laagdrempelige ouderondersteuning. Onskindje richt zich tot (groot)ouders van kinderen die verblijven in een residentiële jeugdzorgvoorziening (pleeggezin, CKG, begeleidingstehuis, MPI, instelling) in Vlaanderen en Brussel. Voor gezinnen in een scheidingssituatie richt de vereniging zich vooral tot die ouder die de voogdij over het kind heeft.
Jeanine De Coster |